Κάρμα

Στον γκρεμό με τα τριαντάφυλλα άνθισε η βροχή. Εκεί που τα στενά ανάσταιναν τις ώρες των συναντήσεων. Εκεί που ορθωνόταν το ψιλόλιγνο δέντρο της δροσιάς. Εκεί που τα πέταλα έφτιαχναν άρωμα ένωσης.

Το Κάρμα, εκπληρώνοντας το σκοπό του για ετούτη τη ζωή, άνοιξε φτερά και πέταξε στο άπειρο. Έκοψε ένα κόκκινο ρόδο και πήρε μαζί του μιας αγάπης ιστορία. Προετοιμασμένο για την επόμενη ανάσταση, θα είχε φυλαγμένη μια εικόνα στο μέρος της καρδιάς.

Την εικόνα μιας στιγμής. Μιας μονάχα στιγμής που χρειάστηκε για να μεταμορφωθεί σε έρωτα.

Ang.R