Στη μαγεία της χαραυγής
βλέπω
το ξημέρωμα του έρωτά μας.
Στον ήλιο του μεσημεριού
το μεσουράνημα της ευτυχίας μας.
Στα χρώματα του δειλινού
την πίκρα του χωρισμού μας.
Και
στο έρεβος της νύχτας
τη φορεσιά του θανάτου μας.
βλέπω
το ξημέρωμα του έρωτά μας.
Στον ήλιο του μεσημεριού
το μεσουράνημα της ευτυχίας μας.
Στα χρώματα του δειλινού
την πίκρα του χωρισμού μας.
Και
στο έρεβος της νύχτας
τη φορεσιά του θανάτου μας.
Γιόλα Αργυροπούλου
ούτε στο πιο βαθυ σκοταδι μιας αΦεγγαρης Νύχτας......
ανασταίνονται διχως να πεθαινουν!!!
καλημερα με φιλια...κερια αναμμενα.....